Terugslae - Les 11 - Kwartaal 2

[00:00:01] Speaker A: Welkom bij Sam en de Woord, je wekelijkse reis door de Bijbel. Sam gezels ons over de leestijden, ontdekt nieuwe inzichten en groei in ons geloof. Blij en geskakeld, de Woord wacht voor jou. [00:00:16] Speaker B: Goeiedag luisteraars en welkom weer eens bij Sam en de Woord, waar we deze week Celeste die samen bespreken. Nou, voor die van jullie die mij niet kennen, ik ben Lydia Lombard en samen met mij ben ik Virjean Lombard. [00:00:33] Speaker C: Oh man, hallo jullie. [00:00:35] Speaker B: Dat is ook voor Heinrich en Cornice voor jullie. Hallo. [00:00:40] Speaker D: Wat moet ik nu zeggen? Ik moet nu zeggen, radiobestuurder, hallo. [00:00:45] Speaker B: Als iemand jou niet tegen die tijd kent, gaan ze jou ook niet kenten. Ja, nee. Deze weekse les gaat over terugslag. Trials and tribulations, zoals we dat zeggen in het Engels. En ons geë-tekst komt uit Romeinen 5, vers 3 tot 5. Jeans, leer het voor ons lezen, alsjeblieft. [00:01:11] Speaker C: De tekst leest ons volg. En niet alleen dit niet, maar ons roem ook in die verdrukkingen, omdat ons weet dat die verdrukkingen leidzaamheid werken, en die leidzaamheid beproeftheid, en die beproeftheid hoop, en die hoop is kaam niet, omdat de liefde van God in ons harten uitgestoord is door de Heilige Geest, wat aan ons gegeven is. [00:01:34] Speaker B: Amen. Nou, zonder om te denken aan de rest van de lezen, wat staan veel uit jou te refereren? [00:01:45] Speaker D: Eerste ding wat tot mijn gedachten is gekomen is de woord leidzaamheid. En dat wijst voor ons hoe leidzaamheid een wel grote rol speelt in alles wat ons doormaakt. Dan kan ik verstaan hoe het deel van de drie engele boodschappen komt. Dat in Texas is de leidzaamheid van de heilige, of hier komt de leidzaamheid van de heilige z'n pas. Maar wat behoudt die leidzaamheid? En als je dan gaat kijken naar wat die gezegd wordt, dan besef je dat het concept waarop het neerkomt is dat we met al die dingen kunnen doormaken om die leidzaamheid op te bouwen. Maar hoe maak ik dat door? Wat is mijn gezindheid wanneer ik door deze beproevingen ga? [00:02:35] Speaker C: Absoluut. En een van de grote thema's die voor mij nogals beter betekent, wat ik in de Bijbel optaal, is dat om niet toe te gaan tot je emoties. Want in die tijden van terugslag en beproeving, dan kunnen mensen hun emoties nog eens rof rond aanklippen. En ja, ik ga met jullie eerlijk zijn, ikzelf ga door een interessante tijd kijken en aan het einde van de dag, net om te herinneren. van godsgegoedheid, om af te gaan op je knieën en om dankje te zeggen voor die beproevingen. Dat... Tjoe. [00:03:24] Speaker D: Ik moest gaan zekermaken dat die lees niet daarover praat, want ik kan niet vooruitgaan daarmee. Maar zelfs met de verhaal van Paulus en Silas, wat in die tronk ingegooid was, toen ze daar in Filippi waren, komt die ding nog steeds naar voren. Ze konden, als gevolg van hun omstandigheden, daar gezet in zulkheid en die schuld voor alles op God geplaatst heeft en gezet. Ze doen wat recht is. Ze geven alles wat ze hebben en nu laten ze dat doen. Maar nee, dat is niet wat ze doen. Ze zitten aan de binnenkant met hun rug, die ze pas zeer geslaan hebben, in de donkerste van de tronk en ze zijn bezig om loflieden te zingen en te bidden. Dat vertel je wat er Gezindheid willen we schade uit, door beproevingen. En dat hoort voor ons dezelfde te kunnen zijn als dat wat ons deel maakt. [00:04:22] Speaker B: Absoluut, absoluut. Het gaat alles over perspectief. En ik geniet nogals van de illustratie die ze gebruiken op het zaterdagse gedeelte. En voor diegenen die nog niet de les voor hen hebben gelezen, of die het nog niet doorlezen hebben. Het gaat over een meisje die thuis loopt in een storm. En zoals de regen op haar valt, raakt ze En we weten allemaal hoe miserabel het is om zo sopnat te zijn. Waar je kleren tegen je lijf vastgeplakt zijn en je bent koud. Maar toen hij bij de huis kwam, maakte hij de deur open en vroeg, ik had gezien dat je hard loopt naar binnen en je reen nat, dus ik had gewacht dat ik de deur voor je kon openmaken. Elke keer waarop weerlijk geslaan heeft, heb jij eerst gaan stilstaan en opgekeken. Nou, wat heb je dan aangevangen? En zij zei voor papa, nee, ik heb voor God geen glimlach, want hij is bezig om mijn foto te nemen. En is dat niet hoe ons ook van herstel is om te wezen in de moeilijke tijden? Ja, het is makkelijk om mismoedig te raken. Het is makkelijk om te zeggen, oh, het is akelig. Die heren zijn duidelijk niet meer lief voor mij, want hoe kan hij toelaten dat zulke dingen gebeuren? Maar, Dat is altijd een zilveren lijning. God is altijd nog steeds daar, ten midden van die storm. En hij verlaat ons nooit, nee. En dat is dan waar ons begint met het zondagse gedeelte. Wat gaat over de storms van de leven. En de verhaal waarop gefocust wordt, vindt ons in Marcus 4, vers 35 tot 41. Ik kan het toch vinnig lezen, het is niet te lang, hè? Heinrich, ben jij al bereid om het voor ons te lezen? [00:06:48] Speaker D: En toen het aand geworden deed, op daar die dag, heeft hij vooral gezegd, laat ons overvaren naar de andere kant. En hij heeft die schade verlaten, net zoals hij was, samengenomen in die skijt. En daar was ook andere skijkers bij hem. En een groot stormwind is opgekomen, en de golven heeft hem in de skijt geslaan, zodat het al vol was geworden. Maar hij was achter op de skijt aan het slapen, op de kussing. En hij heeft hem wakker gemaakt, en voor hem gezegd, meester, gee niet om, dat ons vergaat niet. en hij had opgestaan en de windbestraafing voor de zee gezegd, zwijg, wees stil. En de wind heeft gaan leeg, en de aarde heeft grootstil tegekomen. Toen zei hij voor ze, waarom is jullie zo bang? Hoe weten jullie dan geen geloof niet? En de grootvrede zette hen overweldig, en zij hebben voor elkaar gezegd, wees zij toch, dat zelfs de wind in de zee ongehoorzaam is. [00:07:42] Speaker B: Het is een van mijn ginsteling verhalen. Net voor het feit dat het Jezus zijn macht en zorg bewijst. Maar nou ja, ik wil het spring niet vooruit nemen. Wat zien we gebeuren in dit verhaal? [00:08:06] Speaker C: Wel, als eerste punt, Jezus is rustig. Als tweede punt, mensen beginnen te panikeren wanneer dingen vreselijk aan je aan het lijken. En ze vergeten wie bij hen is. [00:08:20] Speaker D: Nog iets wat mij uitstaat, en dat is als jij de plek kent, dan moet je ook weten wat kan gebeuren. En van wat ik versta, volgens wat die de referentie dupliceel vertelde. Mijn oma en mijn oom waren samen op een van zijn toeren geweest in dat gebied. Het was omtrend elke avond dat ze daar waren. Ze waren daar voor twee of drie avonden in het gebied. Er was een storm die opkwam op de zee van Galilea. Het was woest. Er kwam wind op en hij kwam van twee kanten af. Hij stoot alles op. Behalve voor drie of vier van de disciples, had de andere niet eindig geweten wat ze te verwachten hadden en van wat ze verstaan. Maar de andere vier hadden geweten wat zou komen. En nog dans was ze bereid geweest om in de boot in te klimmen. Maar hier is het wat voor mij uitstaat. Jezus had ook heel mogelijk geweten dat er een storm kan komen en dat die storm een groot storm kan zijn. Nochtans vatten zij binnen in de storm in. En vaak denk ik, als we kijken naar de dingen die in ons leven gebeuren, dan vragen we ons, maar hoe komt dat nou eindelijk gebeuren? Wat is Gods plan? Maar als je hier kijkt, God heeft een plan gehad. Jezus heeft in dat ogenblik geweten wanneer Hij gaat werken en wat Hij wil doen. En in die planberaming kon hij een les leren. Het is hetzelfde met ons levenstorms. Hij gaat ons een plek invatten waar het moeilijk gaat worden. Waar we getoetst gaan worden. Waar we gaan kijken of we kunnen ontstaan. Kijk voor Job. Job is zeker een van de beste voorbeelden die je kan gebruiken wanneer er een levenstorm komt. Was het God dat het gedaan heeft? Nee. Maar hij heeft toegelaten dat het gebeurt. Ja, niet om te zeggen, Job was verkeerd, hij moet gestraven worden, maar om te wijzen wat ware geloof is. En dat is wat ons moet onthouden. En de storms die om ons komen, dat gaan tijden zijn wanneer wij ook zijn disciples gaan uitroepen en zeggen, maar waar is hij? Maar dan is het ook om te beseffen, hij is nog elke keer daar geweest. Hij is daar. We hoeven dat niet te vragen. Het is menselijk om dat te vragen, maar we moeten beseffen dat hij daar is. [00:10:59] Speaker B: Ja, dus Jezus vat hen in deze storm in. Hoewel, hij had geweten dat het zou komen. En hij raakte niet in slaap. Hij is rustig. En ik denk dat dat ook zijn menselijkheid wijst. Hij was. Moeg. Hij was moeg. Het was niet net van, oe, ik wil voor elkaar rustig zijn, nee, ik is moeg. En, zoals je gezegd, de disciples, van die disciples, die wat vissermannen was, of wat ook om de zee geblijfd heeft, of om het gewerkt heeft geweest, hier is het ook niet de beste idee. Maar ze hadden het heel mogelijk gedacht, oké, dan kunnen we het over de zee maken, voor de storm breekt. Of, dan hadden ze al een plan, je weet het, dan zal de storm daar ver zijn, maar ze gaan het niet aan ons nemen. En dan betekenden we ook hetzelfde, we dachten, niks slecht zal voor mij treffen, want ik ben een kind van God. Maar dat is niet hoe die heren werken met z'n kinderen. Ons moeten door die moeilijke tijden gaan. Maar aan het einde van deze story komt de vraag wat Jezus voor hen vroeg. En hij zei, waarom zijn jullie zo bang? Hoe hebben jullie dan geen geloof? En dat kan vreselijk hard klinken. Want, kom eens eerlijk, we hebben ons allemaal al gevraagd, jullie, hoe kom je? Jullie, wat gaat aanhouden op mij? Waar ben jij? Maar, Ik denk niet dat dat hoe Jezus het bedoelde. Ik denk niet dat het van haar stijl was om een reprimand te zijn. Het was eerder een uitnodiging om in hem te vertrouwen in deze moeilijke tijden. Hij wijst voor hen zijn macht door de storm stil te maken. Het is een groot vrees dat ze overweldigd hebben. En ze hebben elkaar gezegd, wie is hij, dat hij de zee en de wind omgeoorzaamt. En ik denk dat we ons vergeten hoe machtig God waardelijk is. Ja, hij vat ons door de storm, maar hij kan de storm ook stilmaken. [00:13:54] Speaker D: Ik kijk nu naar Johannes op 16, en ik denk aan Ieserse woorden die hij gezegd heeft. Laat al vrede wees, naar die zesde uur ook. En dan kwam Jezus later en hij zei voor zijn discipels de volgende. Kijk, de eeuw komt en is nu gekomen, dat jullie uit elkaar gejaagd zullen worden, elke naar zijn eigen toe. En mij alleen zullen laten, toch ben ik niet alleen, omdat de Vader er met mij is. Dit heb ik voor jullie gezegd, dat jullie in mij vrede kunnen hebben. In de wereld zal jullie verdrukken hebben, maar houd goede moed, ik heb de wereld te overwinnen. Nou ja, zoals je gezegd, ons weet niet. Als hun geweten daar gaan stormen op, daar de specificiteit op komt, terwijl ze op de meer is niet. Als je... Nou, het is zorgelijk om de woorden op te krijgen van... hoe om die vissermannen te beschrijven. [00:14:58] Speaker B: Ervaren? [00:14:59] Speaker D: Ja, ervaren vissermannen geweest. Ze hadden geweten dat er iets kon opkomen, maar ze hadden gehoopt dat het niet in hun tijd zou zijn. Maar ik weet dat ik het ook gelezen heb in de boek De Koning van de Eeuwen, dat Satan zijn hand ook in de storm was. Want hij wou de zin van God uit de weg uitruimen. Weer ons niet te beseffen. Ons gaan deelverdrukken. Niet omreden ons. Dingen recht doen. Niet omreden ons. Ons best proberen om zo nabij mogelijk aan iedereen te leven, betekent dat niet. Dingen gaan makkelijk wezen. Ons gaan zwaar tijd beleven. Maar, Jezus zei voor hen, dat jullie in mij vrede kunnen hebben. En hij zegt het vandaag voor ons ook. Ik heb deze dingen voor jullie geopenbaar, dat jullie daar die vrede kunnen hebben. Zodat jullie weten hoe om dit aan te delen, wanneer dit op jullie pad komt. [00:15:59] Speaker B: Peace that passes all understanding. Maar ja, Over dat vertrouwen, kom ons praten over iemand anders wat zo'n diepe vertrouwen in Jezus gehad heeft. [00:16:16] Speaker D: Dat is interessant om te zeggen, diepe vertrouwen. Die één weet ik niet als hij vertrouwen gehad heeft. Ik denk meer dat hij uit de woop gaat. Daar was niet veel iets aan aan het zijn, want hij was de leider van de synagoge geweest. Zeker dat hij al die stories heeft gehoord die verteld zijn over Jezus. Van hen was het goed, de meeste was maar slecht, want hij had al die leiders die elke keer daar waren. Maar hij had die hoop gehad dat Jezus wel zou komen en zijn dochter zou kunnen gezond maken. vrouw wat komt en zij heeft voor 12 jaar lang wat zij aan bloedvloeing leidt. En zij wil net na bij Jezus komen. Ik heb een paar commentaar gaan oprezen om net idee te krijgen van wat hier plaatsvindt. En ik hou van hoe Matthew Henry die twee parallellen geschreven heeft. Wat hij zegt, aan de ene kant heb je een man dat rijk is, aan de andere kant heb je een vrouw die arm is, die niets meer over heeft. Ze heeft alles uitgegeven. Ze heeft geen hoop meer. Alle hoop die ze heeft is om bij Jezus te komen. Hetzelfde met Jairus. Alle hoop die hij nu heeft. is om bij Jezus te komen. Hij heeft een dochtertje die twaalf jaar oud is. Zij is twaalf jaar lang bij zijn zikkel. Hij wordt als rein verklaard door de mensen. Zij wordt als onrein verklaard. En in haar toestand van wat is gestaan in de boek Leviticus uit, is dat zij eigenlijk niet tussen de mensenmacht ingegaan heeft. Zij Zijn volgens de wet van Mozes eigenlijk allemaal onrein gemaakt, zoals wat zij voorbij hun beweegd heeft om bij Jezus uit te komen. Maar met alles wat zij doen, is haar enigste wens, als ik mij niet aan zijn kleding kan raken. Nou daar is bij geloof. Het is niet hoop om gezond te maken. Het is ook geloof om iets te ontvangen, al is het het kleinste beetje wat je kan krijgen. En dat is wat uit die verhaal uitkomt, van die vrouw die alles gegeven heeft, zodat zij niet iets kon krijgen. En toen lees ik die andere aanhaling, die voor mij heel mooi was, en dat is Warren Willspie, die dat schreef, in de Bible Exposition Cometry, volume 1. Er is een goede les hier voor ons allemaal. Niet iedereen heeft hetzelfde degree van geloof, maar Jezus reageert op geloof, hoeveel moeilijk het ook is. Als we geloven, deelt Hij zijn kracht met ons en er gebeurt iets in ons leven. Er waren veel anderen in dat publiek die dicht bij Jezus zaten en zelfs tegen Hem drukten, maar ze ervaren geen mirakelen. Waarom? Omdat ze geen geloof hadden. Het is één ding om Hem te vangen en heel iets anders om Hem te vertrouwen. Door dit lezen denk ik, maar het is nogals waar. Hoeveel mensen was er rondom Jezus die aan hem geraakt hebben en voorbij hem gescheiden hebben, zoals hij op pad was naar ieder zijn huis toe? Ik zeg eraf dat het een paar was die een kwal of twee gehad hebben die niet genezen zijn. Maar hier is die vrouw die net met de aanraking aan zijn zoon genezen is. Ons kan zeggen dat we bij Jezus zijn. Ons kan voor mensen iets voorgeven om te zijn. Maar is het werkelijk waar? Geloof. En dat is wanneer de storms opkomen, wanneer het moeilijk raakt, wanneer je beseft dat er geen andere uitweg meer is. Ze had geweten wat ze hadden geweten. Ze had geweten dat als die dingen scheef lopen, ze haar op de plek konden steunen. want zij het anerkom besmet. Maar zij was bereid geweest om bij Jezus te komen. En dan zien ons Jezus zijn karakter. En zijn karakter is niet om net jou iets te geven en jou dan niet te laten gaan. Hij wil jou nabij aan hem hebben. Hij wil dat jij moet verstaan hoe lief hij jou heeft. En vaak is dat De ene ding die de meeste gemist wordt. Ik heb de ervaring. En dan gaat het weg. Ik heb weer een goeie ervaring. En dan gaat het weg. Kan het wezen dat de ervaring... Dat de heren zeggen, ik wil veel geven, maar ik wil hier met net een rukkie stilstaan. Ik wil met jou geseld. Maar heren, daar is jouw ieder zijn dochtertje. Die ouwe is bezig om de grootste storm van zijn leven te gaan. Je moet aanbewegen om daar te komen. En eerst zien we ons weer eens. Dat maakt niet voor ons zaken. Hij weet wat hij wil doen. En toen heb ik iets anders gelezen, terwijl ik hier die gedachten aan opzoek heb. En dat komt uit een van de dagstukjes, dat een gedeelte is dat aangehaald is uit een of andere gedeelte die Ellen White al geschreven heeft. En daarin maakt zij een stelling, die zegt, doe Jezus, Zelfs als hij dood is opgewekkend, heeft hij geweten wat zijn einde gaat zijn. Hoezo? Want door allemaal zijn krankheden op zichzelf te nemen, door iemand uit de klauwen van de dood te rijden, betekent het dat hij moet sterven. Want de loon van de zonde is dood. Maar de genadegave is, zovoer dat Jezus kwam sterven aan de kruis, die jongsteen die opgewekken is, die dochtertje die opgewekken is, Lazarus die opgewekken is, Mensen die hij gezond gemaakt heeft, heeft hij zelf getuigd dat hij wel die één moet zijn die de grootste storm nog gaat dragen. En dat wijs ons niet wat zijn karakter is gehad. door ons geloof gezond gemaakt wordt. Ons kan die storm doormaken door ons vast te houden aan de Eén die alles voor ons komt opgeven. Ons moet net vasthouden daaraan. En ja, al is het net om die zom aan te raken, zal het genoeg zijn. Hij ziet ons geloof. Wanneer ons dan om te komen. [00:23:22] Speaker B: Ja, absoluut. Daar zie je een paar plekken waar Jezus praat over, je geloof heeft jou gereed. Jezus kon al die wonderwerken doen, maar het is niet als ons om aan te varen, als ons verlozer, dat hij ons kan helpen. Het is hetzelfde met zijn kruisdood. Hij heeft voor allemaal gestorven, maar niet allemaal neemt hem aan. En dat is wat de verschil maakt. Maar als ons nu moet praten over mensen die een moeilijke tijd gehad hebben, dan denk ik dat Job de voorste in de rij is. [00:24:11] Speaker C: Genade, arme oude Job. Hij heeft maar net gedaan wat hij moest doen. En hier slaat die Satan uit tegen hem. Voor in een weer zijn hele leven krijgt hij het recht dat zijn vrouw voor hem zegt, vloek God en ga dood. Krijg je niet klaar. Kijk, als iemand dat voor mij moest zeggen. Oeh! Nee, genade. Dat zal rof zijn. Maar ook, als je vrienden naar jou toe komen en jou altijd zeggen, nee maar jij hebt iets niet gezonderd. Dat is iets wat tussen jou en God staat. Dat moet zijn. Want hoe anders zal dit met jou gebeuren? Nee. maar niet te min. Nou, 1 Job 21, ik wil eindelijk van vers 20 aflezen. Toen staan Job op en scheer zijn mantel, en hij had zijn hoofd geskeerd en in een aanbidding op de grond gevallen, en gezegd, Naak heb ik uit mijn moeders schoot gekomen, en naak zal ik daarin terugkeren. De Heere heeft gegeven, en de Heere heeft genomen. De naam van de Heere zij gelooft. Waar krijg een mens dat? [00:25:39] Speaker B: Ik denk dat dat komt net uit een hele diepe verandering met de Heere. [00:25:45] Speaker C: Net zo. En ik wil amper waarborgen, door Job zijn leven, hij heeft de hand van God gezien. In elke terugslag wat hij al ervaarde. Elke moeilijke tijd die hij al gehad had, heeft hij met de Heere gewandeld. En zo heeft hij gegroeid tot de punt waar hij zei, Zijn huis, zijn dieren, zijn rijkdom, zijn kinderen. Dat hij alles verloor. [00:26:19] Speaker B: En eindelijk tot de mate zijn vrouw. [00:26:21] Speaker C: En tot de mate zijn vrouw. [00:26:24] Speaker B: En te late zijn gezondheid ook. [00:26:27] Speaker C: Net zo. Je weet, aan die mannen zijn diep dingen gelopen en daar is... Daar is bittermin. Mensen die ik kan uitwijzen. Insluitend mijzelf, wat zo sterk die eerste reactie heeft. Maar is recht, het is absoluut niet een nabije verhouding met de eer. [00:26:56] Speaker D: Maar dat wist je niet, en als je daarop leest, met al die beschadigings die gekomen zijn, dat het zo makkelijk genoeg voor hem geweest is om in te gaan en te zeggen, weet je wat, daar is heel erg, daar is al iets wat ik moet veranderen, maar hij bleef buiten zijn punt. En hij was zanvastig daarop, dat nee, niks wat ik gedaan heb, kan daartoe leiden dat ik door deze leiding moet gaan. Maar dan keer op keer heeft hij teruggekeken en dan zou hij iets gezegd hebben zoals, maar ik weet, ik weet mijn verlossende leven en hij zal als laatste over die stof opstaan. Om dat nog te zeggen, terwijl al die dingen om je heen gaan, terwijl de mensen voor je zeggen dat het God is wat ze met je doen. Dat wat geloof, of wanneer hij zegt... Want hij weet hoe mijn wandel is. Als hij mij doet, zal ik zo snel tevoorschijn komen. Kom aan. Dat wat geloof om die dingen te zetten in het midden van alles wat plaatsvindt. [00:28:03] Speaker C: Ja, dat is zo. [00:28:05] Speaker B: Ik blijf niet denken aan zijn drie vrienden. En mensen kunnen makkelijk naar hen kijken en denken, huch, ze waren haklijke vrienden. Maar, kom eens kijken daarna. Ze hebben het voor de eerste zeven dagen net bij hen gezet. En geen enkel woord gesprek, nee. En dat is eigenlijk al wat een mens kan doen in zo'n situatie. Want wat zei jij voor iemand die door ongelooflijke, moeilijke tijden gaat, die hun kind verloor, of die ze hevelijk aan flaarden is, of die zijn gezondheid zo verswakt is dat een mens niet enige uitweg ziet? Wat zeg jij? Dat is niks om te zien. En eindelijk, als het niet daar gebleven is, zouden ze zoveel beter af geweest zijn. [00:29:07] Speaker D: Dat wil ik niet zeggen. Als het niet stilgebleven is en niet gelost is... Want het is niet hetzelfde wat we vandaag doen. We zien iets wat verkeerd kan. We beseffen dat er iets moet worden gemaakt. En wat is onze eerste reactie? We gaan zoeken naar die antwoord. Ik wil weten, ik moet weten. Ik wil helpen dat jij verstaat wat het bezig is om aan te gaan. In plaats daarvan om te kijken naar de grote strijd, kom eens kijken naar jouw leven. Net ook is er iets wat fout is en je gaat zoeken naar al die fouten op. In plaats daarvan om stil te raken bij de voet van de kruis en te beseffen waarover het eindelijk gaat. De storms van de leven is daar om ons geloof te toetsen. En het gaat ons aan het toetsen en aan het toetsen, totdat het met ons bij de punt gaat komen waar ons als Paulus en Silas kan zitten in de tronk en zeggen, dankjewel dat het gebeurde. [00:30:06] Speaker B: Ik persoonlijk zou niet nodig zijn om de woord toets te gebruiken, want de Heer verzoekt ons niet om te vallen. Hij geeft ons een gelegenheid om te groeien. Het is niet zoveel een toets als een gelegenheid om ons geloof uit te oefenen. Dus dat ding van, hoe krijg je geduld? Wel, om door omstandigheden te wezen waar je geduld moet uitoefenen. Dus dat is een oefening, zegt ze. En net zo in de moeilijke tijden, dat is een geleentijd voor ons om ons geloof te beoefenen. En het is moeilijk wanneer dingen woepeloos lijken. Maar er zijn andere mensen voor wie dingen ook woepeloos gelijken, specifiek op de pad naar een muis. [00:31:13] Speaker E: Dat is een heel lang uitspraak. [00:31:16] Speaker B: Ja. [00:31:17] Speaker E: Hij blijft zitten, zo van... Een muis? Een muis? [00:31:21] Speaker B: Een moes? [00:31:22] Speaker E: Een moes? [00:31:25] Speaker B: In m'n huis. [00:31:26] Speaker E: In m'n huis? Nou ja, de discipels hebben ook, als je kan zeggen, een terugslag gehad. [00:31:38] Speaker B: Let's put it lightly. [00:31:39] Speaker E: Naar Jezus gekruisigd is. En als je jouw Als jij niet goed verstaat wat we vandaag hebben verstaan en jij moet het beleven, dan denk ik dat ons dat ook depressief gaat worden. Want jij verwacht die geweldige persoon die Je gaat verlozen gaan brengen en die remainen in hun plaats gaan zitten zoals ze het gevoel hebben. En dat gebeurt niet. In het ene deel, die gaan absoluut in de verkeerde richting in. Ze vallen in een sloot af. [00:32:23] Speaker B: En het ging allemaal zo snel naar beneden. [00:32:28] Speaker E: Bono op alles, is de reden waarom ze vannacht achteruit gingen, is dat een van je mededisciples had het aan de gang gezet? [00:32:38] Speaker B: Ja, iemand had je nog in de rug gesteken ook. Dus ik denk dat ze een beetje mismoedig waren en tegen elkaar. [00:32:49] Speaker E: Ik denk dat die tegen elkaar was groter dan de mismoediging, want Ze hebben het gevraagd en zelfs wanneer wij de moeilijke tijden hebben gehad, hebben wij ook gezegd, hoe kom? [00:33:07] Speaker B: Hoe komt het gebeuren? En weer eens, ik wil net zeggen, het is niet verkeerd om verdere vrouwen te hebben. Die heren, besef ons als mens en dat ons niet altijd de grotere prentje zien. [00:33:31] Speaker E: Niet onmiddellijk, nee. [00:33:33] Speaker B: Niet onmiddellijk, nee. En dat is, ik denk, hoe Jezus hen hanteerde, zoals wat hij heeft, toen hij aan hen verscheen heeft. [00:33:42] Speaker E: Ja. [00:33:43] Speaker D: Dat is één. Het tweede wat die komen neerleggen, is zeker die belangrijkste. Hij heeft voor 3,5 jaar, wel maximum 3,5 jaar, heeft hij samen met Jezus gewandeld. Hij heeft voor hun dingen geopenbaard, hij heeft voor hen geweest, hij heeft al die goeddagen gezet, zodat hij hen kon verstaan, maar hij had het niet helemaal gesnapt. En je leest in vers 21 van Lucas 24, en wij hadden gehoopt dat dat Hij was, want Israël is zijn verloor. Maar nu is het vandaag, met het alles, de derde dag vanaf het plaatsgevondenheid. En dan krijg je die andere ene, waar ze gezegd hebben, die dingen gaan de jezus zien als hij leert wat een profeet was. Krachtige werking woord voor God en de hele volk. Dat vertelt jou wat hun gedachtengang was. Ons gaan in storm van de leven komen. Ja, het is een geleentijd om ons geloof sterker te maken. Maar daarom is het nodig dat ons ook zo een Een ogenblik moet hebben dat ons toelaat dat Jezus alles weer voor ons open maakt, zodat we het kunnen verstaan. Want wat doet hij met jullie? Hij zegt voor jullie, kom ik maak voor jullie de schriften open, zodat jullie kunnen weten wat er aan gaat. Vers 25, hij zegt voor jullie, hoe onverstandig het is met de harte die te laag is om alles te geloven wat de profeten gespreken. Dalk is het, in de tijd van de storm, wat ons moet stil raken, onze Bijbels weervatten, openmaken en toelaten dat God met ons praat. Dalk is de tijd om net stil te raken ergens en net te zeggen, oké jaren, praat niet met mij, verduidelijk niet van mij en raak stil. Want ik denk ik weet iets, maar dalk is het niet wat het behoort te wezen. En dat is de gedachte die zo van mij uitkomt, hoe je je storm te handelen, is om toe te laten dat hij dat ook maakt. [00:36:04] Speaker B: Als ik het zo kan stellen, op dat moment is het ogenblik van twijfel en vragen en stormen, de tijd die God kan gebruiken om voor ons een paradigm shift te geven. om ons hele uitkijk op dingen te veranderen. Want het is toch wat hier met de disciples gebeurde. Ze hadden één richting voor ogen. Ze hadden gedacht, oké, de Messias gaat komen, hij gaat ons verlozen van de Romeinen, dan gaan we samen met hem een koninkrijk stigen. Dat is de plan die ze gehad hebben. Dat was hun vijf, tien jaar plan. Maar hier komt Jezus en hij is niet gelijk wat ze verwachten, maar ze proberen hem nog steeds in hun box in te passen. Je weet, ze proberen nog steeds... Oké, hij is toch niet helemaal wat we verwachten, maar hij gaat nog steeds doen wat we beplanen. [00:37:09] Speaker E: Ik denk ook net aan hun gedachtegang. Het was niet heel te moeilijk. Want als je kijkt naar de fariseers en hooggeleerden, ze hebben allemaal geleerd dat als die messiaans komen, dat is wat zij gaan doen. Ja, ze hebben geleerd dat ze Nee, of het ook grasappen is, dat als de messias komen, gaan zij de mensen verlosen van hun ruimte. [00:37:44] Speaker B: Ja, dus niet alleen hebben ze hun eigen ideeën, ze hebben ook die culturele biases, als ik het zo kan stellen. En net zo draaien we elke keer onze eigen voorgestelde ideeën van wie Jesus is en wat hij moet doen. Maar wanneer we door deze moeilijke tijden gaan, heeft God de geleentijd om ons weer in lijn te brengen met zijn woord, met wat hij eindelijk bedoelt. Om ons weer naar hem te richten. Maar ja, ongelukkig, de tijd stapt aan. Er is zoveel in deze les wat we nog niet kunnen bekijken. Maar kom ons eindig af met het donderdagse gedeelte, wat eindelijk één lange aanhaling uit early writings is. Ik ga niet het hele stuk lezen. Als je dat voor jezelf wil lezen, dan is het in de Sabat School boekje. Of ga dan op zoek naar de boek Early Writings. Dat is een hele website met alle Ellen White's boeken. Dat is vrijwel beschikbaar. [00:39:04] Speaker D: Net vannacht, als je een Afrikaans wil lezen, ga dan op zoek naar de boek Eerste Geschriften. [00:39:09] Speaker B: Veel bedankt. Zij praten over jullie visioen, kanons op de visioen. [00:39:26] Speaker D: Het was meer dat droom dat ze gehad heeft. [00:39:27] Speaker B: Ja, kom aan deze illustratie. Zij gebruikt hier die beeldspraak. Dat zij zit... Of denk jezelf eerder daarin. Denk hier aan. Jij gaat door een moeilijke tijd en jij zit met je handen in je haren. Jij is moe en moedeloos en jij... weet niet wat om te doen. En jij vraagt van Jezus, wat nou? En jij denkt voor jezelf, weet je wat, als Jezus hier was, dan zou het zoveel makkelijker geweest zijn. Want dan kon ik nog omtoe gaan en bij zijn voeten neervallen. Maar zoals je deze dingen denkt, komt daar een boodschapper naar jou toe en zegt, als je Jezus wil zien, kom samen met mij. En natuurlijk is dat nogal opwindend. Vergeet dus die problemen, je pakt al je goed op, en je volgt de boodschapper. En hij leidt jou naar een boje stijl en fragile, als ik het zo kan stellen. Kijk eens wat sterk is. Stijltrappen. Oké. Zo, hij leidt je naar een bepaalde stijl en een beetje onstabiele stijltrappen. En zoals je met die opgaan, zegt de boodschapper voor jou, moet je niet afkijken, want net nu val je af. Aan de bovenkant van de trappen kom je bij een deur. En Jezus zegt de boodschapper voor jou om al je bezittingsdaten los, want Jezus is net aan de andere kant. En zoals je door die deur loopt, sta je voor Jezus. Ik wil deze gedeelte graag in het Engels lezen. In a moment I stood before Jesus, there was no mistaking that beautiful countenance, such a radiant expression of benevolence and majesty, could belong to no other. Ik denk, als ons een dag in Jezus' gezicht instaat, gaat het niet het geval zijn van, oeh, dat is hoe jij lijkt, maar jij kan niet anders gelijkheid nemen. En zoals je nu voor Jezus staat, probeer je jezelf op te schermen, want Jij is zwak en zondig en naak voor zijn oor. Maar hij zegt voor jou, je moet niet vrezen. En hij taalt je op je voeten. Is dat niet waar ons elkeen wil wezen? Bij Jezus. Om visies van aangezicht tot aangezicht te zien. Maar vandaag, terwijl ons nog op deze aarde is in al zijn moeilijke tijden, moeten we onze ogen op ons gericht houden. Al kan ons dat niet fysiek zien. Zodat we een dag hem wel, van aangezicht tot aangezicht, kunnen zien. Kom, we sluiten de ogen. Onze Heer en Jemelse Vader, ons weet dat op deze aarde ons door moeilijke tijden zal gaan. Ons weet dat ik nooit geloof dat het makkelijk zal zijn. Zo Jeroen, ik vroeg dat je ons zal helpen om ons ogen op je gericht te houden. Om naar je toe uit te rijken in de tijden wanneer het moeilijk gaat. Zodat ons de terugslag op deze aarde niet zal beleven als zwaar grijning, maar eerder als een gelegenheid om nader aan je te groeien. Wees met ons. Geef ons de vrede dat alle verstanden opgaan. [00:44:30] Speaker A: Dank je dat je samen geleisterd hebt. Onthoud om elke sabbatogond om tien uur jouw plaatselijke zevende dag Adventistenkerk te bezoek en samen de les te bieden te bespreken. Contactgeris Adventistenwereld Radio Afrikaans bij 060-248-1172 en ik herhaal 060-248-1172 indien je ook nodig hebt om je naaste kerk te vinden of de adres te krijgen om dit te bezoeken.