Episode Transcript
[00:00:00] Speaker A: Welkom bij Sam en de Woord, je wekelijkse reis door de Bijbel.
Sam gezels ons over de lesstudie, ontdekt nieuwe inzichten en groei in ons geloof.
Blij en geskakel, de Woord wacht voor jou.
[00:00:14] Speaker B: Goeiedag allemaal en welkom bij Sam en de Woord, waar we door de wekse lesstudie gaan en wat dingen samen bespreken.
Ik ben Lydia Lombard en samen met mij heb ik vandaag voor Jean Lombard.
[00:00:31] Speaker C: Hallo.
[00:00:33] Speaker B: En ook voor Colleen en Dolph Smit.
[00:00:36] Speaker D: Hi there.
[00:00:37] Speaker E: Hallo.
[00:00:40] Speaker B: Nieuwe stemmen deze week, ik ben nogals opgewonden daarvoor. Verleden week hebben we gekeken naar Paulus en zijn Basie zijn reactie op zijn eerste brief, als ik het zo kan stellen. Hij heeft zijn oprechtheid en eenvoud beklemd gedaan en zichzelf verdedigd tegen beschuldigingen die nog om te gebrengen zijn.
Maar ook weer eens gewijs hoe lief hij is voor de Corinthiërs.
Dat hij altijd hun beste belangen op zijn hart gehad heeft en dat hij eindelijk als zijn medebroers en zusters en zelfs als zijn kinderen gezien hebben. Hij had een groot belang in hun geestelijke welstand. In deze weekse les gaan we kijken naar een heel groot gedeelte van de Tweede Korintheer, vanaf hoofdstuk 3 tot en met hoofdstuk 7.
Dat vliegt nogal eens door.
Maar ons geheel tekst komt uit het tweede korte jaar, hoofdstuk 4 in vers 8 tot 10.
John, zul je dat voor ons kunnen lezen alsjeblieft?
[00:02:00] Speaker C: Zekerlijk.
In alles wordt ons verdrukt, maar niet overweldigd. Ons is overraad verlegen, maar niet radeloos. Ons wordt vervolgd, maar niet in de steek gelaten.
Ons wordt platgeslaan, maar niet vernietigd.
De streven van Jezus draaien ons altijd in ons lichaam met ons samen, zodat ook de leven van Jezus in ons lichaams zichtbaar kan worden.
[00:02:33] Speaker B: Dus, deze lestitel is een ware christelijke bediening.
Dus, wat denken jullie betekent het om een ware christelijke bediening te hebben? Of eerder, wat is de verschil tussen een ware christelijk bediening en een, wat zal die woord zijn, een oneerlijke bediening?
[00:03:00] Speaker C: Wel, zijn dinsdagse gedeelte gaat heel mooi over deze specifieke vraag.
Een ware bediening gaat over, is jouw bediening Christus gecentreerd of niet?
Hoe komt je dat? Wat zijn jouw motieven? Is het om je heren te verheerlijken?
Om die woord daarbuiten te krijgen zodat die mensen gered kan worden? Of gaat het over jouw eigen win, jouw aanzien in de wereld?
[00:03:30] Speaker B: En ik denk, partijmensen mag toch op een behoorlijk oprechte manier beginnen. Je weet, ze kunnen toch heel graag wilvereren werken. En dan worden ze opgesweepen in de aanzien of de macht die ze in die positie geven.
[00:03:49] Speaker C: Of egaal.
[00:03:50] Speaker B: Egaal.
Al die dingen kunnen nogal verleidend zijn.
Maar de vraag komt nu, hoe kunnen we die verschil zien?
En dat is eindelijk waar ik voor deze wekseles ga, is hoe kunnen we zien, wat is de kenmerk van een oprechte bediening?
[00:04:18] Speaker D: Wel, het is geweten Ja,
[00:04:40] Speaker B: want op het einde van de dag wel overgaan de bediening. Niet over onszelf, nee.
Dat gaat over ziel en reet voor God.
Dat gaat over mensen zijn eeuwigheid.
Niet net over wat hier op de aarde aan gaat. En ik denk, voor ons wat hier weer deel heeft in een grootbediening, het is makkelijk om trek te verloren, vind ik. Want je begint te focussen op al die nitty-gritty-goed.
Als we zeggen, waar gaat die geld vandaan komen? Of er is een risico, of er zijn moeilijke dingen. Je weet, technologie die ons valt, of wat ook al. En dat kan ons aandacht zo makkelijk aftrekken van de ware doel.
Of tenminste, dat is mijn ervaring.
Maar nou ja, kom, we springen in bij het zondagse gedeelte.
De vrucht van een ware bediening.
Dus we gaan een beetje kijken, wat is de vrucht van een ware bediening?
En we zullen nu al die versen kunnen lezen.
Maar we gaan kijken naar 2 Corinthiërs 3. De les zegt voor ons om van vers 1 tot vers 9 te lezen.
Maar, ach, sorry, weet je wat? Kom eens lezen. Beginnen we weer om onszelf aan te bevelen?
Of hebben we misschien, zoals sommige, aanbevelingsbreven nodig?
aan jullie of van jullie.
Jullie is ons brief, geschreven in ons hart, gekend en gelezen door alle mensen, omdat jullie duidelijk een brief van Christus is, door ons dienst bereid.
Geschreven niet met inknie, maar met de geest van de levende God.
Niet op kliptafels, maar op vleestafels van de hart.
Zo een vertrouwen heeft ons door Christus bij God.
Niet dat ons uit onszelf bekomen is om iets uit onszelf te bedenken, maar onze bekomenheid is uit God, wat ons ook bekomen gemaakt heeft als dienars van het Nieuwe Testament.
Niet van de letter, maar van de Geest, want de letter maakt dood, maar de Geest maakt levend.
En als de bediening van de dood met de letters op kloppen gegeven, in eerlijkheid was, zodat de kinderen van Israël niet de ogen konden vestigen op het aangezicht van Mooses vanwege de eerlijkheid van zijn aangezicht, wat toch moest vergaan.
Hoeveel te meer zal de bediening van de geest dan niet in eerlijkheid zijn. Want als de bediening die veroordeel jeerlijkheid was, veel meer is die beneniging wat rechtvaardig maakt, overvloedig en eerlijkheid.
[00:07:52] Speaker D: Nou,
[00:07:54] Speaker B: ik weet het niet van jullie, maar Paulus kan mijn partij een beetje door elkaar maken. Met zijn langzinnige herhaling, maar geen herhaling, Hij heeft een unieke schrijfstijl in termen van de bijbelschrijvers.
Maar deze gedeelte kan weer eens half in twee gedeelten worden.
In het eerste gedeelte praat hij over aanbevelingsbreven.
Nou, dat voelt al een beetje snaks. Waar komt dat nou vandaan?
Maar zoals we in de les gezien hebben over de eerste brief van de Corinthiërs, waren die Corinthiërs heel behebt met status.
Je weet dat het alles ging over aanzien en ik ben beter dan jij en ik ben zo slim.
[00:08:58] Speaker D: Maar is het niet hetzelfde vandaag?
[00:09:00] Speaker B: Dat is het. We zien keer op keer dingen veranderen. Nooit niet. De mens blijft de mens.
Zijn behebtheid met status is wat Paulus hier aanspreekt. Een aanbevelingsbrief.
Het is maar bijzonders wat we vandaag zouden krijgen. Je weet, een reference... Breikbriefjes.
Ja, je weet, je krijgt ook een brief van je vorige bos om voor je nieuwe bos te geven om te zeggen, ah, hier is een goeie persoon. Of een karakterreference, waarin het zegt, deze persoon is van goeie karakter.
En Paulus zegt, je hebt niet zoiets nodig.
En ik heb niet zoiets nodig, want het werk dat in jullie gedaan is, is al het bewijs dat ik nodig heb.
Jullie zijn mijn referentie.
Jullie zijn het bewijs van de kracht van de evangelie.
Ja, eerste keer in het eerst was het niet exact een mooi brief van karakter, nee.
[00:10:21] Speaker C: Nee.
[00:10:22] Speaker D: Ik denk, Paulus, wat is een ministerie in Engels? Een bediening. Twee bedieningen, eetwijs. De oude kovenaanslag en de nieuwe kovenaanslag, die in de geest ligt.
En de les stelt het heel mooi uit. Het oude kovenant werd op stenen geschreven.
Het nieuwe kovenant wordt op ons hart geschreven.
Het oude kovenant brengt vermoedelijkheid.
Het nieuwe kovenant brengt rechtzaamheid.
De oude overheid, glorie die verdwijnt. De nieuwe overheid, glorie die vergroten wordt.
De oude overheid leidt tot dood. En de nieuwe overheid geeft leven.
En ik denk dat als we op de nieuwe overheid focussen, het veel meer opvangt dan de oude overheid. Dus ik ben blij dat we in deze generatie leven.
[00:11:24] Speaker B: Ja, en dat is de tweede helft van wat hij praat. Ze zijn verbonden.
Het is niet om te zeggen dat het Oude Testament akelig was, allemaal verdoemd en verbannen. Het was een verwijzing naar de dingen die zouden komen, de beloften voor wat zouden komen.
En hier wijst zij voor ons wat God in de eerste plek wilde doen.
Hij wou het nog altijd op ons hart geschreven hebben. En ik hou zo van de term dat hij het op de vleestablet schrijft.
Want je lichaam is iets wat groeit en wat constant vernieuwt.
Ik bedoel, het gaat een paar maanden, dan hebben al je cellen zichzelf vervangen.
[00:12:19] Speaker C: Ja, excuse, ik wil niet dat je je zo inbrengt. Dat is interessant dat je dat nou zo gezegd hebt, want als je nu kijkt tussen de 10 geboeien van het oud-testament en dat wat Jezus specifiek aangeraakt heeft.
Jezus heeft bijgelast op de intensiteit van wat eigenlijk bedoeld is in de wet.
Zo die wet, hij was nog altijd volmaakt.
[00:12:44] Speaker B: Hij is tot vervulling gekomen.
[00:12:46] Speaker C: Hij is tot vervulling gekomen, hij is tot zijn volheid ingekomen, want Jezus heeft het recht neergelegd. Zo die wet heeft, als we het zo kunnen zeggen, gegroeid.
waar ook ons wandelmeriëre, dankzij Christus' kruisiging, opstanding en versoeningswerk tussen ons en de Vader. Als gevolg van dit heeft ons ook gegroeid.
[00:13:12] Speaker B: Maar ja, net om zondag naar punten te brengen.
Paulus probeert hier zo wijs dat als die wet op ons harten geschreven is, als die verbond met God Het deelwoord van ons wezen kan ons niet anders dan om te vernieuwen. En dat is het bewijs van een authentieke, ware bediening. Wanneer daar vernieuwing in harte last vindt.
Zo.
Omdolf.
[00:13:49] Speaker E: Jawel.
En hier heb je het meest perspectief nodig.
Kom eens kijken naar het maandagse gedeelte. Het praat over leiding.
en heerlijkheid.
Hier lijkt het op twee karperen die niet lekker samentrekken. Leiding en heerlijkheid. Het is tegenovergesteld, het is vreemd, het is een anomalie.
In 2 Corinthiërs 4, vers 7 tot 18 verwijst het naar beproevingen die Paulus moest doormaken.
Hoe krijg jij het recht om die dingen te verdieren?
En waar is het plaats voor ons? Hoe kunnen wij het recht krijgen? Of wel, hoe? Ik kan meestal niet zin maken daarvan.
Dus we moeten terugkijken hoe dat gespeeld is.
En hoe raken het mij en jou? Kom eens kijken.
Paulus was fariseer, hij was tentmaker, christenen vervolg en laat doodmaken. Bijna ijverig. Tot een goeie dag op die Damaskuspad, waar hij die Damaskusondervinding onder ervaren had. Hij had de allerverblindende licht gezien en een stem uit de hemel gehaald.
Zijn leven had radicaal veranderd.
Hij had te getuigen geworden en hij kon niet uitgepraat raken.
Hij kon niet stil blijven.
Als je nu hier op de straat ook een geweldige ongeluk ziet en je stapt hier zo in, dan ga je niet uitgepraat raken. Je gaat precies verduidelijk wat er gebeurde.
En zo heeft Paulus aan die mensen verduidelijk.
Hij heeft aandacht getrakt en ook geweten wat zijn voorland zou zijn.
En dat heeft pijn en leiding ingesleept. Vervolging, maar ook een allesoortreffende eerlijkheid.
Wat zijn de moeite waard? Kom, we gaan het lezen.
We lezen 2 Korinthius 4, vers 7 tot 18. We gaan niet alle versen lezen, maar ik kan het zeggen.
Vers 7 zegt van ons... Maar we hebben hier die schat. Wat is die schat?
Een erdekruiken.
Wat is een erdekruiken? Een erdekoek blijkt of het ons lichaam is. Iets wat tijdelijk is. Iets dat kan breken.
Zodat de voortreffelijkheid van de kracht van Godmacht niet uit ons komt. Hier is een kracht die zo in werking komt.
En dan komen we weer naar wat Paulus zegt. In alles wordt ons verdrukt, maar ons is niet te neergedrukt. Ons is verlegen, ja, maar niet raadloos. Ons is vervolg, ja, maar niet verlaten. Ons is neergewerpt, maar niet vernietigd.
Gederigt trouwens de doding van de Heere Jezus en de lichaam om.
Zodat ons de leven van Christus op ons lichaam openbaar kan worden. Hier is de dood en de leven.
Het is weer eens de pijn en de heerlijkheid.
Dan gaan we af naar vers 14. Want we weten dat hij, wat de Heerde Jezus opgewekt heeft. Hier komt God in die brengkie.
Ons ook door Jezus zal opwekken. En ons samen met hem, samen voor hem zal kunnen stellen.
We gaan terug naar vers 16. Dat is het doel en de vrucht van leiding. Wat is het doel daarvan? De onzichtbare dingen gesteld tegenover de zichtbare. Hier is het moeilijke die overgesteld is. Daarom geven we ons niet moeite op.
Maar al vergaan onze uiterlijke mens ook, nogthans wordt de innerlijke mens dag na dag hernieuwen. Is dat niet wonderlijk? Het is totaal... Er staan prachtige woorden. Elke dag wordt de innerlijke mens hernieuwen.
Want onze lichte verdrukking, die voor een ogenblik is... Hoe klinkt dat? Lichte verdrukking die voor een ogenblik is.
Je zegt drie nachten op het water en hoeveel sla en hoeveel al die goednissen en dus lichter verdrukking, wat voor een oomlijk is.
[00:17:30] Speaker B: Net voor een oomlikkie.
[00:17:31] Speaker E: Bewerkt voor ons een allesoortreffende en eeuwige gewicht van heerlijkheid.
Omdat we niet letten op de zichtbare dingen. En hier ligt de sleutel.
Ik zeg het weer, omdat we niet letten op de zichtbare dingen, maar op de onzichtbare. Want de zichtbare dingen zijn duidelijk, maar de onzichtbare dingen zijn eeuwig.
Paulus heeft zijn ogen op Christus gehouden. Daar vanaf heeft hij net voor één ding geleven, en dat was zijn streven naar Christus.
Samen met Christus komt de woord sterven en beproevingen, maar ook samen met Christus komt de woord leven.
Hoeveel keren was het dat God de apostel van de dood had gereden?
De komende heerlijkheid zal ons echter de leven zonder de dood ervaren. Een heerlijkheid die alles verreweg oortreft.
Onze aardse woning is een erdekrijk, maar onze lichaam is een tempel van God die eeuwig zal zijn.
Ons lees in 1 Corinthians 15 vers 52.
En hier leert het, en dat is waar we aan willen zijn.
In een ogenblik, in een oogwink, bij de laatste bassijn, waar de bassijn weer zal klinken en de doden zal onvergankelijk opgewekt worden en ons zal veranderen.
En het is zo zeker als wat ik en jij hier vandaag zit, dat dit gaat gebeuren. Dit is een belofte.
Waarom is het belangrijk dat we te midden van elke lieve tegenspoed die ons te beerd valt, altijd de opstandingshoop, de hoop dat ik en jij één dag in de doden opgewekt worden, ons doel maken en voor ogen moeten houden? Ik denk dat is waarom we moeten streven. Dat moet ons doel elke dag zijn. Als we een beetje terugkijken naar Paulus en hem als een voorbeeld nemen voor ons, dan gaat die lucht ons ook leiden naar de eeuwigheid.
Dat is waar de verschil ligt en dat is waar we willen zijn.
[00:19:21] Speaker B: Ja, wanneer we naar de eeuwigheid kijken, in het verleden van het tijdelijke, dan worden dingen in perspectief gezet.
[00:19:30] Speaker E: En dat is wat je nodig hebt, dat perspectief. Het betekent dat we onze eeuwige perspectief verliezen. We gaan ver van die pad af.
Paul is ver van die pad geweest, maar hij was op de rechte pad.
Dat is een anomalie, dat is door hem overgesteld. Maar dat geeft ons hoop.
[00:19:46] Speaker B: Een mens kan zien wanneer iemand leeft voor de eeuwigheid en niet voor de jaren. Je kan het letterlijk in hun levenswijze zien, in hun gesprekken zien.
Dat is net iets anders dan iemand die aan die hoop past.
[00:20:05] Speaker E: En dat onderscheidingsvermogen, dat is wat we voor God moeten vragen, dat hij het kan zien.
Dat hij het niet kan zien. Paulus is een beetje blind geweest, maar hij kon het zien. Als je het voor hem vraagt, dan zeg je dat je het kan zien. De poorten van de hemel zijn open.
[00:20:18] Speaker D: Absoluut.
[00:20:20] Speaker B: Absoluut!
Daarmee moeten we overkijken naar dinsdag zijn gedeelte. Een Christus gecentreerde bediening van verzoening.
[00:20:32] Speaker C: Zo, dat is omdat... Groot woord hè! Nee!
Haha!
Zo ja, de gedeeltes die ze hier zo van ons geven, ik wil net gaan focussen op 2 Korinthiërs 5 vers 10 tot 21.
Nou, dat klinkt zo bijen, maar we gaan vinnig niet zo doorgaan.
Want we moeten allemaal voor de rechtstel van Christus verschijnen, zodat elkeen kan ontvangen volgens wat hij in zijn lichamelijke bestaan gedaan heeft, of dat goed of kwaad was.
Aangezien ons weet wat onzacht verlieren is, probeer ons mensen oortuigen.
Maar bij God is ons degelijk bekend, en ik hoop om ook in jullie geweten zo bekend te zijn.
Ons is niet weer bezig om onszelf bij jullie aan te bevelen, maar ons geeft jullie aanleiding tot roem over ons zodat jullie iets kunnen hebben tegen die wat hen op de uiterlijke voorkomst beroemt, en niet op wat in hun hart is. Als ons buiten onszelf is, Is dit voor God?
Als ons bij ons verstand is, is dit voor jullie.
De liefde van Christus drijft ons, omdat ons tot die inzicht gekomen heeft dat indien één voor allemaal gestaard heeft, allemaal dan gestaard heeft.
En hij heeft terwille van allemaal gestaard, zodat die wat leeft niet meer voor zichzelf zal leven, maar voor hem wat terwille van hen gestaard heeft en opgewekt is.
Gevolgelijk kent ons van nu af niemand meer naar zijn uiterlijk. Zelfs al heeft ons Christus eens naar de uiterlijke leerkend, kent ons hem nu niet meer zo niet. Daarom, als iemand in Christus is, is hij in de beskeping.
De oude dingen zijn voorbij gegaan. Kijk, ze zijn niet geworden.
en dat alles komt van God af, wat ons door Christus met hemzelf verzoend heeft en aan ons de bediening van de verzoening gegeven heeft.
Het bestaat daarin dat God in Christus de wereld met hemzelf verzoend heeft, terwijl hij niet zijn oortredingen kon rekenen, en hij heeft aan ons de boodschap van verzoening te vertrouwen.
Ons treden dan op als gesandte ter wille van Christus, alsof God zelf door onze beroep op jullie doet.
Ons pleit bij jullie om Christus ontwil.
Laat jullie met God verzoen.
Hij wat niet zonde gekend heeft mij.
Om, heeft God terwille van ons zonde gemaakt, zodat ons in hem voor God gerichtvaardig komt.
Nou, kijk, ik heb niet zoveel gelezen, en dat is veel om door te werken.
Maar, eerst eens moeten we ons niet heel goed verstaan.
Net zoals Paulus, moeten we ons beseffen dat wij één dag rekenschap moeten geven aan Christus, over deze bediening die wij hebben.
en ik deel die liefde van Christus met hen.
Dat is mijn bediening.
En die liefde van Christus, dat is mijn bedieningsbediening. En de bediening van leven. Dat bedieningsbediening van mijn leven.
[00:24:00] Speaker B: En dat is de bediening Dat Dat hoeft niet groot te zijn.
[00:24:02] Speaker C: Nee, ik hoef niet een logo en een catchphrase te hebben met een programma dat elke donderdagavond om zeven uitzwaait.
[00:24:10] Speaker D: Of een theologie te creëren.
[00:24:12] Speaker C: Ja, en dat is die ding.
Hoe eenvoudiger dat doorkomt, hoe makkelijker kan mensen dat vastgrijpen.
En ik denk dat is de groot verschil tussen de Christus en de fariseers.
[00:24:26] Speaker D: Ja.
[00:24:27] Speaker C: Wel, behalve dat hij dat alles met liefde gedaan heeft.
Je weet maar, ons betrekkenschap gaat daarover.
En dat begint bij vrees van de Heere.
En daar de term vrees van de Heere, dat betekent niet mijn knieën klappen tegen elkaar terwijl ik in angst sta.
Respect.
Dat is respect. Dat is eerbied en ontzag, gekoppeld aan liefde voor Christus.
En met Dari kan een mens nogals bijen overkomen. Zoals wat Paulus heet, met al die sla wat oom Nino van gepraat heeft. Al die moeilijkheid wat hij doorgegaan heeft. Dat was maar, dat was vinnig vinnig voorbijvallen.
[00:25:05] Speaker E: Hoogvink.
[00:25:06] Speaker C: Niet zo.
Niet zo. Maar hierzo, om terug te komen naar Christus' gecentreerde bediening.
Paulus' bediening is niet op hemzelf gefocust, maar op Christus.
En zijn enigste roem is de krijs.
Want het gaat niet over mij, het gaat niet over jou, het gaat niet over de president van enige kerk.
Het gaat over de mensen die nog bereikt moeten worden.
De zielen die uitroepen voor iets, voor die liefde, waarvan ze niet weten waarom ze het niet krijgen.
[00:25:43] Speaker B: Ja, en dus, hoe kom ik niet een waterbediening in mezelf ook al mag vinden.
Hoe klein of hoe groot het ook al mag zijn.
Ons moet focussen op de evangelie.
Er zijn veel andere wonderlijke boodschappen, maar als we niet terugkomen naar de evangelie, dan doen we niet eindelijk het werk dat God voor ons uitgezet heeft om te doen. We zijn niet bezig om mensen te bereiken om hun hart te verom te wennen. We zijn niet bezig om hun kopjes slim te maken.
En er is niets fout met kennis, nee.
Het gaat niet over hoe pas we het doen.
[00:26:33] Speaker C: Niet zo.
[00:26:34] Speaker B: Kan je Colleen voor ons een beetje meer vertellen over de oproep om heilig te zijn?
[00:26:42] Speaker D: Ik ga naar het Engels veranderen.
[00:26:45] Speaker B: Geen probleem.
[00:26:47] Speaker D: Het is de oproep naar heiligheid.
Ik ga beginnen aan de onderkant en werk mijn weg terug naar de bovenkant.
De vraag is, wat vertelt God zijn vermogen in 2 Corinthians 6, vers 16 tot 18 over wat heiligheid is? Ik ga dat eerst lezen.
Wat is het aangeven tussen de tempel van God en de idolen?
Want wij zijn de tempel van de levende God.
Zoals God zei, zal ik met hen leven en onder hen lopen, en ik zal hun God zijn, en zij zullen mijn mensen zijn.
Daarom kom uit van hen en wees apart, zegt de Heer.
Touch no unclean thing and I will receive you.
I will be a father to you, and you will be my sons and daughters, zegt de Heer.
Wat is het om heilig te zijn?
Laten we heiligheid uitpakken.
Ik ben van de generatie van Baby Boonma, dus we werden opgebracht op een goede oude legalistische manier.
Je werd opgeleid, je doet niets fout, je moet altijd goed zijn, je moet de regels perfect volgen en door apart te zijn, Dat betekent dat je niets doet.
In andere woorden, ga niet op sabbat. Ga niet naar de filmpjes.
Ga niet...
[00:28:29] Speaker B: Ga niet met die mensen samenwerken.
[00:28:31] Speaker D: Dat klopt. Al die don'ts.
Dus we groeiden om te denken dat heilige mensen de zwaarstaande mensen moesten zijn. Alleen de boodschappers kunnen heiligheid bereiken.
En bedoel je, als kind ga je daar gewoon nooit heen. Dus wat doe je?
Je geeft op, want niemand kan daar heen. En het is alleen toen Jezus in mijn leven loopt dat ik besef, ja, ik kan er niets aan doen, maar er is EEN die er is om me te helpen om die heiligheid te bereiken.
Ik heb een beetje onderzoek gedaan, ik ben geen goede linguïst, maar ik ontdekte dat de Hebrew woord voor heilig is qadosh en dat betekent, opgesteld voor een speciale doel.
Dus heiligheid heeft drie laagjes. Eerst zijn we opgesteld door God.
God zegt, jij bent Mijn.
Je maakt jezelf niet heilig door de sabbat perfect te houden.
God maakt je heilig door je te kiezen, en dat is de gracht.
Tweede, we zijn voor God afgesteld. Omdat je aan hem hoort, leef je anders.
Niet om zijn liefde te verdienen, maar omdat je het al hebt.
Ik heb net gelezen dat je lichaam het tempel van God is. En dat is de belangrijkste reden waarom we anders willen leven.
De derde laag is het worden heilig.
De woord heilig is vergelijkbaar met heiligheid.
Een heilige leven is een heilige leven.
Waar wat je gelooft, wat je zegt en wat je doet lijnen op. Er is geen pretenderen, geen dubbele leven.
Ik zie dat ik uit mijn tijd rijd, maar ik wil ons gewoon naar Leviticus 19, vers 1 vergelijken. Daar staat het, wees heilig, want ik ben heilig. En dan zijn er een heleboel doe-nots.
Ik denk dat als een kind, Je wil niet de knoppen, de neus horen.
Je reageert beter op iets positiefs. En dat is het geweldige. God heeft ons zoveel vermoeden gemaakt.
Hij zegt, ik zal in hen wonen, ik zal met hen lopen, ik zal je ontvangen, ik zal je vader zijn. Jullie zijn mijn zonen en dochters.
De heiligheid is niet het gevolg van mensen oefeningen, maar het werk van de Heilige Geest in het hart. Hoewel de heiligheid uit God komt, moeten gelievers hun deel doen en idolatrie en elke onvoldoende praktijk uitwezen.
Kies God, kies Christus.
[00:31:59] Speaker B: Ik denk dat het concept van heiligheid heel vaak misverstaanbaar is.
Zoals je zegt, het is dat, doe dit niet, doe dat niet.
In Afrika spraken we van een heilige koei. Dat is iets dat je niet mag toepassen. Zoals de fijne China die je oma alleen uitnam op speciale ogen.
Maar het is veel meer praktijk.
[00:32:24] Speaker D: Absoluut.
[00:32:26] Speaker B: We are set aside for a purpose, not to stand and look pretty.
Dat is een boek dat mijn perspectief op perfectie had malveranderd, met de titel I used to be perfect.
En de oude prater zei, ervaring waar, als er advent is, je weet, hij had groot geworden en hij was striving for perfection.
Zodat je al je minder goed kan doen.
Ik was nooit perfect genoeg. Dus ja, je begint al je meer goed uit te snijden. Je begint al je minder goed te doen, want ik ben nog niet perfect.
Maar het punt is niet dat we onszelf perfect maken, zoals je al zei.
[00:33:20] Speaker D: Het is rechtzaamheid door werken, niet door geloof.
[00:33:23] Speaker B: Ja, precies. En we moeten zo voorzichtig zijn voor dat, want we gaan over het idee dat we het niet doen omdat we iets niet zoeken, maar omdat we al die liefde hebben.
En wanneer God vraagt of we perfect moeten zijn, want hij zei voor ons dat we perfect zijn als mijn Vader in heaven.
Hij praat niet over wat we doen, hij praat over liefde.
[00:34:17] Speaker C: Zoals bijvoorbeeld om die tv-show uit te snijden die je weet niet ergens een goedkeuring weg te dragen.
Maar dat haalt je niet, je snijdt het niet uit. Je moet het vullen.
Vul het met God.
[00:34:30] Speaker E: Die lucht.
[00:34:33] Speaker B: Ja.
Je kunt geen donder weghalen zonder licht te toevoegen.
Je moet het opdraaien.
Ja.
Dus dat brengt ons nu naar het donderdagse gedeelte.
vertrouwsting en berechten.
En hier kijken we naar 2 Corinthiërs, hoofdstuk 7. Nou, daar is veel wat aan gaat.
Maar Paulus praat basis over die moeilijke omstandigheden die hij gehad heeft, maar hoe goed hij hem vertrouwt.
hoe hij vreugde gevind heeft, ten spijte van de omstandigheden, ten spijte van al die slag wat hij gekregen heeft, al die verdrukking wat hij ondergaan heeft.
Want hij kwam in, was het in Macedonië aan, en hij zei zo, Heeft ons vlees geen ris gehad, nee, maar ons is op allerhande manieren verdrukt.
Van buiten was door aanvechtingen, van binnen verskrikking. Dat is nu vers 5.
Maar hier komt die crux in vers 6.
Maar Hij van de nederige troes, namelijk God, heeft ons getroes.
En dan zei dat door de komst van Titus.
Tenspuite van de omstandigheden waarin hij zichzelf bevindt, was hij een soort van, ja het was rof, het gaat niet goed, maar God heeft ons vertrouwen.
Ik vind het interessant dat hij zegt dat God heeft ons vertrouwen door voor ons een broeder in de geloof te sturen.
een broer gestuurd om ons te liften als spirits.
En ik denk dat het ook voor hem erg verblijdend was om van Titus af te horen hoe hij reageerde op zijn eerste brief.
Want in het verleden weekse gedeelte heeft het geklinkt alsof hij nog niet wist wat die Corinthiërs gedacht had.
Hij was een beetje bang dat ze... Ik vond dat hij vies voor hem was, want zijn brief was hard.
Maar nu vindt hij uit dat hij de reactie heeft gehad waarvoor hij gehoopt en gebidt heeft. Dat is dat ze hun zoon is beladen en laten staan.
En in dit gedeelte probeert hij voor hen te zeggen dat... ten spijte van de moeilijkheid die in jullie was. Je weet, die harde woorden die jullie nu moesten horen en het feit dat jullie door een moeilijke tijd moesten gaan van zelfvernedering. God zal altijd daar zijn om ons te vertrouwen.
Hij loopt ons niet in die omstandigheden. Hij komt naar ons toe en Hij wil ons veranderen, dus het is niet gemakkelijk. Maar hij vertroost ons.
En de woord die hij zo gebruikt wordt, vertroost, is dezelfde woord die gebruikt wordt voor de Heilige Geest. Waar hij zei, ik zal voor jullie een trooster sturen, een paracletos.
En het is voor mij zo mooi, dat imagery.
God wat ons voltreuw is.
God wat ... Ik zie het altijd als ... Je weet, hij geeft ons een drukje.
Want zekere dingen kan een mens niet in woorden uitdrukken. Maar God is altijd daar om ons lasten te dragen.
Ons hoeft niet alleen daar door te gaan. En daar is altijd vreugde.
te midden de verdrukking. Je hoeft niet daar door te komen en dan eerst vreugde te ervaren, nee.
Maar met God is het het wonderwerk dat ons vreugde kan ervaren, te midden de verdrukking.
[00:39:18] Speaker C: En dat is nu met ik die spasie schepen voor God om mij deurde te vatten.
Want het was de laatste week geweest dat we nogal een beetje gepraat hebben over Ik wat in de pad staan, die Satan wat mij de hele tijd aanvalt. Oh nee, dat was in ons gesprek naar de hand geweest.
[00:39:44] Speaker B: Ja, in mijn programma.
[00:39:46] Speaker C: Jezus. Satan zal komen en hij zal voor jou een klomp levens vertellen over waarom jij zo slecht bent. Jij verdient niks.
Je verdient niet verlossing, je verdient niet om gelukkig te zijn.
Dus hier is een jik die je op je nek gaat dragen, al jouw dag.
Want jij hebt een fout gemaakt.
[00:40:07] Speaker D: Maar hij maakt het niet moeilijk, dat is het probleem.
[00:40:11] Speaker C: Niet zo, niet zo.
[00:40:13] Speaker B: En de ding is, we denken dat we het daar aan gekend hebben, maar we kunnen het eigenlijk heel makkelijk afhalen. Als we ons niet doorlaten.
Als we hem toelaten om die verandering te maken, als we de jik van ons moeten perfect zijn afgooien en toelaten dat God ons hart begint te veranderen. Als we de last van de jerdige afgooien en veranderen met de toekomst die voor ons ligt, die ik niet eerst kan beginnen te beschrijven.
Al die laatste zetten we eindelijk op onszelf en God wil dat voor ons afval.
[00:41:05] Speaker D: Ik wil gewoon zeggen dat ik een heel praktische persoon ben en dat ik een applicatie voor de les moet hebben. Dus ik ga je een paar dingen lezen die ik denk zijn belangrijk.
praktische termen, een heilige persoon is vandaag.
En het is een beetje, je voelt je bijna ongemakkelijk als je zegt dat we heilig zijn, omdat we niet heilig voelen. Maar dat is wat God verwacht. En hier is hoe je dat moet oefenen.
Eerlijk zijn, wanneer het gemakkelijker is om te liegen.
Rusten, wanneer de wereld zegt grinden.
Dat is onze sabbat rust.
Lief, wanneer het makkelijker is om zwaar te zijn.
Vertrouwen in kleine dingen.
Houden van je woord, betalen van je schulden, niet gossiperen.
Liefhebbers die je niet terug kunnen betalen.
De moeilijke, moeilijke persoon.
De persoon op de straat.
En ja, dat is heiligheid. En eigenlijk, als je je begrijpt hoe praktisch heiligheid is, Met Christus aan je zijde is het gewoon niet zo moeilijk.
Dat is waarom hij zegt dat zijn schade licht is.
[00:42:26] Speaker B: Ja, en het is zacht. Ik hou ervan dat hij ook zegt dat het licht is en dat het zacht is. Het is geen zacht. Doe dit niet. Doe dat niet. Zoals een strikte leraar die op de kinderen huilt.
Ellen White zei dat de 10 commandments in Verboden waren gegeven. Het was geen, doe dit niet. Het was, ik zal je veranderen zodat je niet eens denkt om dit te willen doen.
En Jezus moest het terugkomen en zeggen, het gaat allemaal om liefde.
Het gaat allemaal om liefde, want als je iemand liefhebt, wil je eerlijk zijn.
En dat is ook wat Paul deed. Hij was eerlijk met de Korinthiërs. Het was niet plezant. Het zou veel makkelijker geweest zijn voor hem als hij gewoon stil had gebleven. Eigenlijk zou het makkelijker geweest zijn voor hem om de hele tijd stil te blijven. Hij zou een mooie christiaan kunnen zijn in zijn eigen huis en niemand moeten vermoeien door ze daarover te vertellen. En het zou de makkelijke ding zijn om te doen.
Maar soms vraagt God ons om de moeilijke dingen te doen.
We moeten alleen maar luisteren naar zijn stem.
Omdolf, kan ik vragen dat u hem voor ons afsluit met gebed, alsjeblieft.
[00:43:57] Speaker E: Heren, we zijn zo dankbaar voor de gelegenheid dat we hebben om uit uw woorden deze wonderlijke boodschappen te krijgen en beloftes te krijgen. En net die voorbeelden die u voor ons gesteld hebt en wat grootman is als Paulus. Hij heeft zichzelf niet altijd groot geacht en dat heeft ook niet altijd zo gelijk. Zo is het ook in ons leven.
En dat moed dat we kunnen schepen, Dat ons hieruit kan gaan en u kan die volheid.
En ons vraagt dat u met ons gaat waar ons nu hier zo klaar is, dat ons levenstem voller van u zal kunnen worden, getuigd kan worden van u en dat licht kan uitdraaien.
[00:44:35] Speaker C: Amen.
[00:44:39] Speaker A: Dank je dat je samen geluisterd hebt.
Onthoud om elke sabbatogind om tien uur je plaatselijke zevende dag Adventistenkerk te bezoek en samen de les te lieten bespreken.
Contactgeris Adventistenwereld Radio Afrikaans bij 060-248-1172. Ik herhaal 060-242-1172 indien je hulp nodig hebt om je naaste kerk te vinden of de adres te krijgen om de te bezoek.
